In deze column schrijft een lid van de BorneNu-fractie over een moment, ontmoeting of gebeurtenis die indruk heeft gemaakt. Soms gaat het over grote ontwikkelingen in onze gemeente, soms juist over de kleine dingen die laten zien waar politiek uiteindelijk om draait: mensen.
In deze column blikt raadslid Vincent Godeke terug op de opening van het Huis van Borne. Terwijl honderden bezoekers het nieuwe gebouw verkenden, zag hij iets dat misschien wel het beste laat zien waar deze nieuwe plek uiteindelijk voor bedoeld is.
Afgelopen zaterdag werd het Huis van Borne officieel geopend. Als raadslid mocht ik daarbij aanwezig zijn en was het mooi om te zien hoeveel belangstelling er was voor deze bijzondere mijlpaal. De burgemeester, alle wethouders en verschillende raadsleden waren aanwezig om samen met inwoners het nieuwe Huis van Borne te openen en kennis te maken met alles wat het gebouw te bieden heeft.
Wat direct opviel, was de levendigheid. Overal liepen mensen rond: jong en oud, gezinnen, vrijwilligers, verenigingen, medewerkers van de verschillende organisaties en nieuwsgierige inwoners die een kijkje kwamen nemen. De bibliotheek, muziekoptredens, activiteiten voor kinderen en de vele maatschappelijke organisaties zorgden ervoor dat er in elke ruimte iets te beleven was.
Het idee achter het Huis van Borne is eigenlijk heel eenvoudig: mensen samenbrengen. Organisaties die voorheen verspreid waren over verschillende locaties hebben nu een gezamenlijke plek gekregen. Dat maakt samenwerken gemakkelijker, maar zorgt er ook voor dat inwoners sneller binnenlopen voor een vraag, een activiteit of gewoon een gesprek. Juist die laagdrempeligheid was tijdens de opening goed zichtbaar.
En dan zijn er altijd van die momenten die je niet kunt plannen, maar die een dag bijzonder maken. In de raadzaal stonden de naamplaatjes van de raadsleden op hun vaste plekken. Regelmatig zagen bezoekers een bekende achternaam op een van de bordjes staan. Voor je het wist werd er een foto gemaakt. Kinderen die trots naast “hun” plek gingen staan, ouders die lachend een foto maakten en ouderen die grappend vertelden dat ze eindelijk hun zetel in de gemeenteraad hadden gevonden. Het waren kleine momenten, maar ze zorgden voor veel plezier en mooie gesprekken.
Wat mij vooral bijblijft, is de open sfeer van de middag. Geen afstand tussen inwoners en bestuur, maar ontmoetingen. Geen formele setting, maar gesprekken aan tafel. Geen afzonderlijke organisaties, maar mensen die elkaar weten te vinden en versterken.
Het Huis van Borne is natuurlijk een gebouw van steen, hout en glas. Maar afgelopen weekend liet vooral zien dat het een huis van mensen is. Een plek waar inwoners, verenigingen, organisaties en gemeente elkaar ontmoeten. En als die verbinding ontstaat, dan is de belangrijkste doelstelling eigenlijk al bereikt.
Alles onder één dak. Soms is dat precies wat een gemeenschap nodig heeft.
